Je kent het wel..
Je agenda zit eigenlijk al vol, je voelt dat je moe bent en toch zeg je ‘ja’.
Ja tegen die afspraak, ja tegen die vraag, ja tegen iets waarvan je diep vanbinnen al weet dat het eigenlijk te veel is.
Vaak voel je dit ook in je lichaam: spanning, onrust, hoofdpijn. Maar je gaat door. Omdat je niemand teleur wilt stellen. Omdat het nu eenmaal van je verwacht wordt. Of omdat je denkt: “Ik kan dit nog wel even volhouden”.
Voor veel (hoog)sensitieve mensen is dit herkenbaar. Je voelt feilloos aan wat anderen nodig hebben, maar stelt jezelf daarbij op de laatste plaats. En voor je het weet, zeg je vaker ‘ja’ tegen de ander dan tegen jezelf.
Vaker ‘ja’ zeggen tegen jezelf
Grenzen aangeven gaat niet over hard zijn of egoïstisch worden. Al zal dit voor jou misschien snel zo voelen. Het gaat over luisteren naar jezelf. Over voelen wat je nodig hebt en daar eerlijk naar handelen. Luisteren naar je eigen wensen en behoeften en deze uitspreken.
Vaker ‘ja’ zeggen tegen jezelf betekent vaak ‘nee’ zeggen tegen de ander. En dat kan spannend zijn.
HSP en angst voor afwijzing
Voor veel (hoog)gevoelige mensen is grenzen stellen extra lastig. Er is vaak een diep verlangen om harmonie te bewaren, niemand pijn te doen en iedereen tevreden te houden. Enerzijds voor het groepsbelang, anderzijds om te voorkomen dat je afgewezen wordt. Bijna alle HSP’ers zijn extra gevoelig voor afwijzing en een afwijzing raakt hen diep tot in de kern.
Afwijzing wordt door het systeem vertaald naar ‘ik ben niet goed genoeg’. Daarom doen veel HSP’ers er alles aan om maar niet afgewezen te worden.
Maar telkens wanneer je jezelf voorbijloopt, betaal jij de prijs. Je energie neemt af, je raakt uit balans en je verliest langzaam het contact met wat voor jou echt goed is.
HSP en grenzen aangeven
Grenzen stellen betekent niet dat je de ander afwijst. Het betekent dat je jezelf serieus neemt. Dat je jezelf hoort en ziet. Dat je erkent: dit is wat ik nodig heb, dit is waar mijn grens ligt en dit is op dit moment goed voor mij.
Het helpt om vooraf stil te staan bij wat je wilt, wat je aankunt en wat goed voelt. Niet pas op het moment zelf, maar eerder al.
Door te voelen: Waar krijg ik energie van? Waar word ik rustig van? Waar loop ik op leeg?
Dat maakt het makkelijker om vanuit je eigen behoeften te reageren in plaats vanuit automatische patronen.
Stel jezelf ook telkens de vraag: “Ben ik hier verantwoordelijk voor ja of nee”?
HSP’ers hebben een groot verantwoordelijkheidsgevoel en zijn daarmee geneigd verantwoordelijk naar zich toe te trekken die eigenlijk van anderen is.
Jij bent alleen verantwoordelijk voor jouw eigen behoeften en wensen.
Je hebt altijd een keuze
Ook al voelt het soms niet zo, je hebt altijd een keuze. Je kunt meegaan met wat van je verwacht wordt, of je kunt luisteren naar je innerlijke stem en gevoel. Die stem weet vaak allang wat goed voor je is. En anders voel je het achteraf wel aan je lijf. Dan weet je dat je een volgende keer een andere keuze moet maken.
Wanneer je leert om daar vaker naar te luisteren, ontstaat er ruimte. Ruimte om jezelf te zijn, om eerlijk te zijn en om keuzes te maken die bij jou passen. Je zult merken dat je dan ook weer meer energie en balans in je leven krijgt.
HSP omgaan met: schuldgevoelens
Nadat je de moed gevonden hebt om ‘nee’ tegen je omgeving te zeggen begint vaak het ‘echte werk’.
Je moet namelijk de pijn en het ongemak gaan verdragen die vrijgekomen zijn nu je ‘nee’ tegen je omgeving gezegd hebt.
Dit gaat vaak gepaard met spanning, stress en schuldgevoelens.
Schuldgevoelens dat je:
– de ander in de steek laat
– de ander afwijst
– egoïstisch bent
– harteloos bent
– alleen maar aan jezelf denkt
Het is belangrijk om je te beseffen dat deze schuldgevoelens voortkomen uit de foutieve veronderstelling dat jij verantwoordelijkheid draagt voor het welzijn van de ander.
Zoals ik al eerder benoemde ben jij alleen verantwoordelijk voor jouw eigen welzijn en jouw behoeften. In het geval er kinderen zijn ben je hier uiteraard ook (voor een deel) verantwoordelijk voor.
Maar buiten dat draag jij hierin geen verantwoordelijkheid.
Dit is een belangrijk inzicht!
Wat ik vaak zie (en zelf ook ervaren heb) is dat de HSP’er geneigd is voor iedereen verantwoordelijkheid te dragen, behalve voor zichzelf.
Dit uit zich vaak in pleasen, jezelf wegcijferen en op de laatste plaats zetten. “Eerst de ander, dan ikzelf”.
Dit houdt je een tijd lang vol maar op den duur gaat dit spanning, stress en lichamelijke klachten geven.
Op deze laag lopen veel mensen vast en worden oude patronen vaak in stand gehouden.
HSP omgaan met: leren voelen
Veel HSP’ers kunnen heel goed ‘aanvoelen’, maar in veel mindere mate echt ‘voelen’. Het aanvoelen van de ander is iets anders dan het voelen van jezelf. Juist dát voelen is belangrijk om te ontdekken waar jouw eigen grenzen liggen en wat werkelijk goed voor jou is.
Voor veel (hoog)gevoelige mensen is leren voelen spannend en soms zelfs beangstigend. Al van jongs af aan konden gevoelens overweldigend zijn, waardoor veel HSP’ers hebben geleerd ze weg te drukken en vooral vanuit hun hoofd te leven.
Maar als je wilt weten waar jouw behoeften en wensen liggen (en hoe je jouw grenzen kunt bewaken) zul je eerst mogen leren voelen wat je voelt.
Het leren voelen en het leren bewaken van je grenzen gaan vaak hand in hand.
Ze zijn onderdeel van hetzelfde proces van thuiskomen bij jezelf.
HSP tips: grenzen aangeven
Grenzen hoeven niet hard of zwaar te zijn. Je mag ze aangeven vanuit rust en liefde. Kort, duidelijk en zonder uitgebreide uitleg. Spreek vanuit de ‘ik’ boodschap en wat voor jou prettig voelt.
Hoe meer je jezelf serieus neemt, hoe duidelijker je grenzen worden en hoe makkelijker het gaat worden deze aan te geven.
Vaker ‘ja’ zeggen tegen jezelf is een proces. Het vraagt bewustwording, veel oefenen en moed. Maar het zal je rust, balans en verbinding met jezelf brengen.
Tips voor grenzen aangeven:
Begin klein, grenzen zit hem al in hele kleine dingen zoals:
» Een appje lezen en pas later reageren
» Bedenktijd nemen en zeggen:
“Ik weet het nog niet” of “Ik kom er later op terug”
» Een hand geven i.p.v. 3 zoenen
» Geen ‘sorry’ zeggen terwijl je niets fout deed
» Geef geen grote uitleg of verantwoording
(vaak ben je geneigd teveel uit te willen leggen)
» Voel je vrij om ergens op terug te komen:
Vaak word je overvallen en antwoord je automatisch ‘ja’ terwijl je hier later toch geen fijn gevoel aan overhoudt. Voel de ruimte om hier met de ander op terug te komen en aan te geven dat je het bij nader inzien toch niet zo’n goed idee vindt.
En zoals het met alles is: Oefening baart kunst!
Loop je hierin vast of merk je dat je steeds weer over je eigen grenzen gaat?
Mijn coaching kan jou ondersteunen bij dit proces van ’thuiskomen bij jezelf’.
Mijn coaching komt (afhankelijk van jouw situatie) in aanmerking voor 100% PGB vergoeding.
